అంతరంగం నుంచి… ఒక పారిశ్రామికవేత్త వ్యథ!

– గుండె లోతుల నుంచి జారువాలిన గాథ!
– ఎంఎస్‌ఎంఈ లను కాపాడటం అంటే ఉపాధిని కాపాడటం

భారతదేశ ఆర్థిక వ్యవస్థకు మూలాధారం ఎవరు? పెద్ద కార్పొరేట్లా? భారీ పెట్టుబడులా?
కాదు. ఈ దేశాన్ని నడిపేది సూక్ష్మ, చిన్న మరియు మధ్య తరహా పరిశ్రమలు (MSMEలు), ముఖ్యంగా అసంఘటిత రంగం.

ఎంఎస్‌ఎంఈ లు లేకుండా భారతదేశ ఆర్థిక వ్యవస్థ నిలబడదు.ఇది వాస్తవం. కోట్లాది ప్రజలకు ఉపాధి కల్పిస్తున్న ఈ రంగం, దేశ ఆర్థిక వ్యవస్థకు పునాది. కానీ విచిత్రంగా, ఇదే రంగం అత్యంత నిర్లక్ష్యానికి గురవుతోంది.

ప్రభుత్వాలు పథకాలు ప్రకటిస్తున్నాయి. సబ్సిడీలు, ప్రోత్సాహకాలు, అభివృద్ధి నినాదాలు—అన్నీ వినిపిస్తున్నాయి.

కానీ భూమిపై పరిస్థితి?

అమలు లేదు… ప్రభావం లేదు… బాధ్యతలు.
బ్యాంకింగ్ వ్యవస్థ – భాగస్వామ్యం కాదు. భారంగా మారింది
ఎంఎస్‌ఎంఈల సమస్యల్లో అత్యంత కీలకమైనది బ్యాంకింగ్ వ్యవస్థ వైఫల్యం. బ్యాంకులు పరిశ్రమలను అర్థం చేసుకోవడం లేదు. వాటిని అభివృద్ధి చేయాల్సిన బాధ్యతను తీసుకోవడం లేదు.

ప్రస్తుత పరిస్థితి
అవసరానికి అనుగుణంగా (Need-based) ఫైనాన్సింగ్ లేకపోవడం
ప్రాజెక్ట్‌లను లోతుగా అంచనా వేయకుండా సాధారణ విధానాలు అమలు
వర్కింగ్ క్యాపిటల్ సరిపడా ఇవ్వకపోవడం
అధిక కొలాటరల్ డిమాండ్లు
రుణ మంజూరులో తీవ్ర ఆలస్యం
విస్తరణ, ఆధునీకరణ కోసం సరైన మద్దతు లేకపోవడం
ఇబ్బందుల్లో ఉన్న యూనిట్లను రక్షించడానికి కాకుండా ఒత్తిడి పెంచడం
బ్యాంకింగ్ వ్యవస్థ ఒక అభివృద్ధి భాగస్వామిగా కాకుండా, ఒక నియంత్రణ వ్యవస్థగా మారిపోయింది.

Need-Based Financial Support – అత్యవసరం
ఎంఎస్‌ఎంఈలకు అవసరమైంది కేవలం రుణం కాదు— సరైన అంచనా, సరైన సమయం, సరైన మద్దతు.
ప్రాజెక్ట్‌కు సరిపోయే ఫైనాన్సింగ్
సమయానికి వర్కింగ్ క్యాపిటల్
పరిస్థితులకు అనుగుణంగా ఫ్లెక్సిబిలిటీ
స్ట్రెస్‌లో ఉన్న యూనిట్లకు పునరుద్ధరణ విధానాలు
ఇవి లేకపోతే, పరిశ్రమలు నిలబడలేవు.
వ్యవస్థాపరమైన లోపాలు – కొనసాగుతున్న సంక్షోభం
అధికార యంత్రాంగంలో జాప్యం, స్పష్టత లోపం
ప్రభుత్వ ఆర్డర్లలో చిన్న పరిశ్రమలకు ప్రాధాన్యం లేకపోవడం
విభాగాల మధ్య సమన్వయం లోపం
పెరుగుతున్న ఉత్పత్తి ఖర్చులు
ఇవన్నీ కలిసి ఎంఎస్‌ఎంఈ లను నెమ్మదిగా కుంగదీస్తున్నాయి.
ఇది కేవలం పరిశ్రమల సమస్య కాదు
ఇవన్నీ లు బలహీనపడితే— ఉపాధి క్షీణిస్తుంది. కుటుంబాలు సంక్షోభంలో పడతాయి.
ఆర్థిక వ్యవస్థ అస్థిరమవుతుంది. ఇది దేశ స్థాయిలో ప్రభావం చూపే సమస్య. ఇప్పటికైనా మేల్కొనాలి
ఇది విమర్శ కాదు— ఇది ఆవేదన!
ప్రభుత్వాలు, బ్యాంకులు, వ్యవస్థలు కలిసి పని చేయాలి. పాలసీలు కాగితాలపై కాకుండా భూమిపై కనిపించాలి. పారిశ్రామికవేత్తలు ఉపకారం కోరడం లేదు— న్యాయం, పారదర్శకత, మరియు నిలబడే అవకాశాన్ని మాత్రమే కోరుతున్నారు.
చివరి మాట:
ఎంఎస్‌ఎంఈ లను కాపాడటం అంటే ఉపాధిని కాపాడటం.
ఉపాధిని కాపాడటం అంటే దేశాన్ని కాపాడటం.
ఇప్పటికైనా చర్యలు తీసుకోవాలి.
లేకపోతే… ఆలస్యం కాదు—అపాయం!