మార్క్స్ “మతం మత్తు మందు”.. పేదలను మాయలో ఉంచే ‘మత్తు మందు’గా మారింది!

(గౌతమ్ కశ్యప్)

కాలేజీ రోజుల దగ్గర్నుంచీ కమ్యూనిజం, కమ్యూనిస్టు పార్టీలు అంటూ ఎర్ర చొక్కా వేసుకుని విప్లవ గీతాలు ఎంతో ఆవేశంగా పాడుతూ తిరిగిన నేను, నా వరకూ నేను నా మిత్రులైన అదే కమ్యూనిస్టులను చూసి ఎక్కడో బాధ పడుతున్నాను!

“మతం మత్తు మందు” (Religion is the opium of the people) అని మార్క్స్ చెప్పిన సిద్ధాంతాన్ని వల్లెవేసే కమ్యూనిస్టులు, ఆ పార్టీల నాయకత్వం మారిపోవడం, దిగజారడం మొదలై ఆ సిద్ధాంతం కేవలం సామాన్య కార్యకర్తలను, పేద ప్రజలను మాయలో ఉంచే ‘మత్తు మందు’గా నిలిచిపోయింది.
ఆచరణలోకి వచ్చేసరికి ‘అవకాశవాద రాజకీయాల’ (Political Opportunism) ఊబిలో కూరుకుపోయారు. ఖమ్మం లేదా ఇతర కమ్యూనిస్టు ప్రాబల్య ప్రాంతాల్లో డబ్బు పంచడం అనేది, ఆ సిద్ధాంతానికే తలవంపులు తెచ్చే విషయం.

సిద్ధాంతానికి, ఆచరణకు మధ్య ఉన్న ఇలాంటి మరికొన్ని వైరుధ్యాలు (Contradictions) ఇక్కడ ఉన్నాయి:

ఓట్ల కోసం మతంతో రాజీ: కేరళలో కమ్యూనిస్టులు సిద్ధాంతపరంగా నాస్తికులమని చెప్పుకున్నా, ఎన్నికల సమయానికి వచ్చేసరికి మతపరమైన సంస్థల మద్దతు కోసం పాకులాడుతారు. ముఖ్యంగా ముస్లిం లీగ్ లేదా క్రైస్తవ మత సంస్థల ఓటు బ్యాంకు కోసం వారు చేసే విన్యాసాలు విమర్శలకు గురవుతున్నాయి.

ఒకవైపు హిందూ మత ఆచారాలను “మూఢనమ్మకాలు” అని ఈసడించుకుంటూనే, మరోవైపు మైనారిటీ మత పెద్దలను కలవడం వారి ‘విచిత్ర నాలుకల నీతి’గానే ప్రజలకు అర్థమైంది. ఇక ఆ నాయకులు మాత్రం పక్కా పెట్టుబడిదారులుగా అవతారమెత్తి, అదే శ్రామికులను బానిసలుగా మారుస్తున్న వైనం కూడా విసిగిపోయేలా చేసింది.

‘దైవ’ ప్రార్థనలు (కేరళ – 2019-2021): సిద్ధాంతపరంగా నాస్తికత్వాన్ని ప్రచారం చేసే కమ్యూనిస్టులు, అధికారం కోసం మతపరమైన మనోభావాలను వాడుకోవడం వారి అవకాశవాదానికి పరాకాష్ట.

శబరిమల వివాదం (2018-2019): తొలుత మహిళా ప్రవేశానికి మద్దతు ఇచ్చిన సీపీఎం, హిందూ ఓటర్ల ఆగ్రహాన్ని చూసి 2021 ఎన్నికల నాటికి తన స్వరాన్ని మార్చింది. “మేము భక్తులకు వ్యతిరేకం కాదు” అంటూ దేవుడి బొమ్మలతో ప్రచారం చేయడం వీరి ద్వంద్వ నీతికి నిదర్శనం.

దీనికి తోడు ఆ పార్టీ నాయకుల నీచమైన అతివాగుడు – పి.కె. శ్రీమతి వివాదాస్పద వ్యాఖ్యలు: కేరళ మాజీ మంత్రి పి.కె. శ్రీమతి చేసిన వ్యాఖ్యలు కోట్లాది మంది భక్తుల మనోభావాలను గాయపరిచాయి. “గుడికి వెళ్లే మహిళలు భక్తి కోసం కాదు, తమ అంగాంగాలను ప్రదర్శించడానికి (Body Display) వెళ్తారు” అని ఆమె అత్యంత నీచాతి నీచంగా కించపరచడం హిందూ మహిళలకు వీరి మీద అసహ్యాన్ని కలిగించింది.

కనకదుర్గ మరియు బిందు (2019): శబరిమల ఆచారాలను ఉల్లంఘిస్తూ ఇద్దరు మహిళలను అర్ధరాత్రి దొంగచాటుగా గుడిలోకి పంపించి, ఆలయాన్ని అపవిత్రం చేశారని భక్తులు నేటికీ సీపీఎం ప్రభుత్వాన్ని నిందిస్తుంటారు.

మతంపై ద్వంద్వ వైఖరి: ఒకవైపు హిందూ పండుగలను మూఢనమ్మకాలు అని తిడుతూనే, చైనాలో మసీదులను కూలగొట్టి టాయిలెట్లుగా మారుస్తుంటే ఆ చర్యలను అక్కడ సమర్థిస్తున్న కమ్యూనిస్టులే.. ఇక్కడ ఓట్ల కోసం ఇఫ్తార్ విందుల్లో ముస్లిం మతాచారాలు పాటిస్తూ, ఎంతో నమ్మకం భక్తి శ్రద్ధలున్నట్టు, నమాజ్ చేసినట్టు నటిస్తూ మసీదుల్లో దూరడం, వారిని కౌగిలించుకోవడం చేస్తున్నారు. అటు ముస్లింల మసీదుల ముందూ, ఇటు హిందువుల ఆచారాలు పాటిస్తూ, చర్చీల ముందు సిగ్గులేకుండా ఆశీస్సులు కోరడం క్రిస్టియన్లతో పాటు ప్రజలంతా ఎంతో నిశితంగా గమనిస్తూనే ఉన్నారు.

ఆంధ్రప్రదేశ్‌లో ‘ఎర్ర చొక్కాల’ పెట్టుబడిదారీ అవతారం: “దోపిడీ లేని సమాజం” అని నినదించిన నాయకులే, కాలక్రమేణా భారీ భూస్వాములుగా, విద్యా సంస్థల అధిపతులుగా, పత్రికాధిపతులుగా మారిపోయారు. కమ్యూనిస్టు ప్రాబల్య ఉన్న ప్రాంతాల్లోనే కార్మిక హక్కులను కాలరాసిన ఉదాహరణలు ఆంధ్రప్రదేశ్‌లో కోకొల్లలు.

విద్య మరియు వైద్యం – లాభాపేక్ష (2000 – ప్రస్తుతం): విజయవాడ, గుంటూరు ప్రాంతాల్లోని నాయకులు ప్రైవేటీకరణను వ్యతిరేకిస్తూనే, స్వయంగా భారీ ప్రైవేట్ కాలేజీలను స్థాపించారు. బయట ప్రపంచానికి “విద్య అందరికీ సమానం” అని చెబుతూ, లోపల కార్పొరేట్ స్థాయిలో ఫీజులు వసూలు చేస్తున్నారు. అక్కడ పనిచేసే అధ్యాపకులకు కనీస వేతనాలు ఇవ్వకపోవడం, ప్రత్యక్షంగా యూనియన్లను, కార్మిక ఐక్యతను తీవ్రంగా నిరాకరిస్తూ శ్రమ దోపిడీ చేయడం వీరికే చెల్లింది.

రియల్ ఎస్టేట్ మరియు భూ కబ్జాలు (1990 – 2010): కృష్ణా, గుంటూరు జిల్లాల్లో భూపోరాటాల పేరుతో పేదలకు పంచాలని సేకరించిన భూములు, కాలక్రమేణా నాయకుల బినామీల చేతుల్లోకి వెళ్లాయి. చల్లపల్లి, అవనిగడ్డ ఉదంతాల్లో పేద కార్యకర్తలకు సెంటు భూమి దక్కకుండా నాయకులు ‘బిల్డర్లు’గా మారి కోట్లు సంపాదించారు.

పత్రికల్లో నిరంకుశత్వం: సిద్ధాంత ప్రచార పత్రికల్లో పనిచేసే కార్మికులకు 2010-2015 మధ్య వేజ్ బోర్డు సిఫార్సులను అమలు చేయలేదు. హక్కులు అడిగిన సొంత కార్యకర్తలను ‘పార్టీ ద్రోహులు’గా ముద్ర వేసి గెంటేశారు.

మైనింగ్ మరియు కాంట్రాక్టులు: నల్గొండ, ఖమ్మం, ఆంధ్ర సరిహద్దుల్లోని సిమెంట్ ఫ్యాక్టరీలు, మైనింగ్ క్వారీల్లో కమ్యూనిస్టు నాయకులు పరోక్షంగా కాంట్రాక్టర్లుగా మారిపోయారు. యాజమాన్యాలతో చేతులు కలిపి కార్మిక సమ్మెలను అణచివేయడం ఇక్కడ నిత్యకృత్యం.

సింగూర్ భూసేకరణ – రైతులపైనే దాడి (2006-2008): మే 18, 2006న పశ్చిమ బెంగాల్‌లోని సింగూర్‌లో టాటా నానో ప్లాంట్ కోసం బుద్ధదేవ్ ప్రభుత్వం బలవంతంగా రైతుల భూములను సేకరించింది. శ్రామికుల పక్షాన నిలవాల్సిన వారే, కార్పొరేట్ శక్తుల కోసం పోలీసులతో లాఠీచార్జ్ చేయించడం చరిత్రలో ఒక మాయని మచ్చ.

నీచమైన దారుల్లో ఎన్నికల ఖర్చు – నోట్ల పంపిణీ (నేటి ధోరణి): తెలంగాణ (ఖమ్మం, నల్గొండ) మరియు ఆంధ్రప్రదేశ్‌లో గత కొన్ని ఎన్నికలుగా కమ్యూనిస్టులు ఇతర ప్రధాన పార్టీలతో పోటీ పడి మరీ డబ్బు పంపిణీ చేస్తున్నారు. “వర్గ పోరాటం” కాస్తా “ఓట్ల వ్యాపారం”గా మారిపోయింది. దీనితో చివరికి వారి నిజాయితీ మీద కూడా నమ్మకం కోల్పోయేలా చేసుకున్నారు.

1985 తర్వాత, పార్టీలో నాయకత్వ ధోరణి పూర్తిగా మారిపోయింది. ఈనాడు కమ్యూనిస్టు నాయకుల వారసులు కోట్లు విలువ చేసే కాన్వెంట్లలో చదువుతూ, కార్పొరేట్ వ్యాపారాలు చేస్తున్నారు.

ఇప్పటికీ నా కమ్యూనిస్ట్ మిత్రులను నేను వదులుకోలేను అది నా బలహీనత. నా మిత్రుల వ్యక్తిత్బంలో వారి కుటుంబాలలో విశాలమైన భావాలనూ అభిమానించకుండా వుండలేను. అయితే..

ముగింపు: ఏ శ్రామికుడి స్వేచ్ఛ కోసం జనం కమ్యూనిజం జెండా పట్టారో, అదే శ్రామికుడిని తమ వ్యాపార సంస్థల్లో బానిసలుగా చూస్తున్న ఈ ‘ఎర్ర చొక్కాల’ నైజాన్ని ప్రజలు చూశారు. పైగా ఎన్నికల్లో తప్ప ఏమాత్రం ఐక్యత లేని వీరి వైఖరిని చూసి విసిగిపోయిన జనం, ఈ రోజు కమ్యూనిస్టులకు శాశ్వతంగా దూరం అయ్యారు…. ఎప్పుడూ ఎంతో ఉత్సాహంగా నా ఓటు తప్పనిసరిగా వారికే వేసే నాతో సహా!!.