తెలంగాణలో భూ భారతీ చట్టం అనే పేరు వినగానే అది భూసంస్కరణల పండుగలా వినిపిస్తుంది. కానీ చట్టం యొక్క అక్షరాలను కొద్దిగా లోతుగా పరిశీలిస్తే ఒక అసహజమైన సత్యం బయటపడుతుంది. ఇది సంస్కరణల చట్టం కంటే సొంతం లేని బలవంతపు ఆక్రమణలకు చట్టబద్ధతనిచ్చే గేటుగా మారే ప్రమాదం ఉంది.
భూమి భారతదేశంలో కేవలం ఆస్తి కాదు. అది జీవనం. అది గౌరవం. అది కుటుంబాల చరిత్ర. పేద రైతు చేతిలో ఉన్న చివరి భూమి ముక్క అతని జీవనాధారం మాత్రమే కాదు — అతని ఆత్మగౌరవం.
అలాంటి భూమి హక్కుల మీద చట్టం ఒకటి “పొజెషన్” అనే ఒక్క పదం చుట్టూ తిరుగుతూ నిర్మించబడితే అది చట్టం కాదు — అది బలవంతులకోసం తయారుచేసిన న్యాయపు ముసుగు.
“పొజెషన్” అనే ప్రమాదకరమైన ఆయుధం
చట్టం ప్రకారం ఎవరి చేతిలో భూమి ఉన్నదో — ఆ “పొజెషన్”కే ప్రాముఖ్యత ఇస్తే, ఈ దేశంలో నిజమైన యజమానులు ఎవరు అవుతారు?
పేద రైతులా? లేదా రాత్రికి రాత్రే గూండాలతో భూమిని ఆక్రమించే ల్యాండ్ మాఫియాలా?
నిజం చేదుగా ఉంది.
ఒక రాత్రిలోనే మాఫియా గుంపు భూమిని ఆక్రమించగలదు. అక్కడ టిన్ షెడ్లు వేయగలదు. కంచెలు వేయగలదు.
ఆ తరువాత అసలు యజమాని కోర్టు గుమ్మాలు తట్టాలి.
న్యాయవాదులు. కేసులు. సంవత్సరాల పాటు విచారణ.
అప్పటికి ఆ భూమి మీద “పొజెషన్” అనే మాయాజాలం కట్టుకథగా నిలబడిపోతుంది.
ల్యాండ్ మాఫియా — సెలబ్రిటీలు — రాజకీయ నీడలు
ఇలాంటి చట్టాల్లోని రంధ్రాలు ఎవరికి ఉపయోగపడతాయి?
పేదరికంతో పోరాడుతున్న రైతుకా?
లేదు.
ఇవి ఉపయోగపడేది రియల్ ఎస్టేట్ మాఫియా, రాజకీయ నాయకుల మిత్రులు, ముసుగులో భూములు కొనుగోలు చేసే సెలబ్రిటీలు, మరియు మధ్యవర్తుల జాలంకి. చట్టం ఒకసారి అస్పష్టంగా ఉంటే, దానిని అర్థం చేసుకునే వారే అధికారాన్ని స్వాధీనం చేసుకుంటారు.
అక్కడినుంచి ప్రారంభమవుతుంది ఒక కొత్త వ్యాపారం.
* ఆక్రమణ
* లీగల్ నోటీసులు
* కోర్టు కేసులు
* రాజకీయ ఒత్తిడులు
* రాజీలు
చట్టం ఒక రక్షణ కవచం కాకుండా వ్యాపార మోడల్గా మారిపోతుంది. పేద మనిషి కోసం న్యాయం ఎక్కడ? ఒక చిన్న రైతు కోర్టులో పదేళ్లు కేసు నడపగలడా? ఒక ఆదివాసీ కుటుంబం న్యాయవాదుల ఫీజులు చెల్లించగలదా? ఒక వృద్ధ రైతు తన భూమి కోసం నగరాల్లో కేసులు తిప్పగలడా?
సమాధానం మనందరికీ తెలుసు.
అంతలో భూమి చేతులు మారిపోతుంది.
ఈ ప్రక్రియను అభివృద్ధి అంటారు.
కానీ గ్రామాల్లో దాన్ని ఒకే మాటలో చెబుతారు — “న్యాయంతో జరిగే దోపిడి.”
చట్టం కాదు — వ్యవస్థీకృత అధికారం
భూ భారతీ చట్టం ఈ రూపంలో కొనసాగితే అది కేవలం ఒక చట్టం కాదు. అది బలవంతుల ఆధిపత్యాన్ని సంస్థాగతం చేసే వ్యవస్థగా మారుతుంది.
భూమి నిశ్శబ్దంగా మారుతుంది.
రైతు మౌనంగా వెనక్కి తగ్గుతాడు.
మాఫియా కంచెలు పెడుతుంది.
చరిత్రలో ఇలాంటి చట్టాలు ఎన్నో వచ్చాయి. ప్రతి సారి బాధితుడు ఒకడే —సాధారణ మనిషి.
చివరి ప్రశ్న
తెలంగాణ భూములు ఎవరివి?
భూమి దున్నే రైతులవా?
లేదా డాక్యుమెంట్లను, ప్రభావాన్ని, మసిల్ పవర్ను కలిపి పొజెషన్ సృష్టించే వారివా?
ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం ఇవ్వాల్సింది చరిత్ర ముందు నిలబడే శాసనసభే.
లేకపోతే భూ భారతీ చట్టం ఒక రోజు ఇలా గుర్తించబడుతుంది — “పేద మనిషి చివరి ఎకరాన్ని కూడా చట్టబద్ధంగా కోల్పోయేలా చేసిన చట్టం.”
అది సంస్కరణ కాదు.
అది
సాహసోపేతమైన, నిర్దాక్షిణ్యమైన, హేగెమోనిక్ భూస్వాధీనం.