పుట్టుకతో ఏడుస్తూ వచ్చిన మనం, వెళ్ళేటప్పుడు లోకానికి ఏమి ఇచ్చి వెళ్తున్నాం? అన్నదే అసలైన ప్రశ్న. దీనిని మూడు మెట్లుగా అర్థం చేసుకుందాం:
1. సంపాదన అంటే ఏమిటి? (డబ్బు vs మనుషులు)
లోకంలో చాలామంది “అతను కోట్లు సంపాదించాడు” అని గుర్తుంచుకోవాలని తాపత్రయపడతారు. కానీ నిజానికి…
ప్రయోగం : మీరు ఒక కష్టంలో ఉన్నప్పుడు మీ బ్యాంక్ బ్యాలెన్స్ మీ దగ్గరకు వచ్చి ఓదార్చదు. కానీ మీరు గతంలో నవ్వించిన ఒక స్నేహితుడో, మీరు సాయం చేసిన ఒక అపరిచితుడో వచ్చి “నేనున్నాను” అని భుజం తడితే వచ్చే ధైర్యం కోట్లు ఇచ్చినా రాదు.
మర్మం : మరణించాక నీ ఆస్తి లెక్కలు ఇతరులకు అవసరం లేదు. కానీ “అతను నా కష్టంలో తోడున్నాడు, పడిపోతున్నప్పుడు నన్ను నవ్వించి నిలబెట్టాడు” అని ఒకరు తలచుకుంటే, అది నువ్వు సంపాదించిన శాశ్వతమైన ఆస్తి.
2. “లోకం ఏడవడం” కాదు .. “ప్రేమతో తలచుకోవడం”
“లోకం ఏడవాలి” అనే మాట ప్రతికూలంగా అనిపించవచ్చు. కానీ దాని అసలు ఉద్దేశ్యం ఇది:
విశ్లేషణ : ఒక చెడు వ్యక్తి చనిపోతే లోకం హమ్మయ్య అంటుంది. కానీ ఒక మంచి వ్యక్తి వెళ్ళిపోతే, లోకం తలచుకుని బాధపడుతుంది. ఆ బాధలో ఏడుపు కంటే ‘ గౌరవం ‘ ఎక్కువగా ఉంటుంది.
మర్మం : మనం వెళ్ళేటప్పుడు మనతో ఎవరూ రారు. కానీ మనం పంచిన ప్రేమ, నవ్వు ఇతరుల కళ్ళలో తడి రూపంలో మెరుస్తాయి. ఆ కన్నీరు మన మరణానికి వేసే “ప్రేమ ముద్ర”.
3. నవ్వు – ఒక ఔషధం (Healing Power)
జీవితం అంటే కేవలం వినోదం కాదు, ఇతరుల కన్నీళ్లు తుడవడం.
ప్రేరణ : “తొలి శ్వాస తీసుకొని ఏడుస్తావ్” – ఎందుకంటే అప్పుడు నీకు ఏమీ తెలియదు. “తుది శ్వాస విడుస్తూ ఏడిపిస్తావ్” – ఎందుకంటే నీవు లోకానికి ఎంతో ఇచ్చావు.
కార్యాచరణ : నీ జీవిత కాలంలో ఎంత సంపాదించావనే దానికంటే, ఎంతమంది కన్నీళ్లు తుడిచి వారి ముఖాల్లో నవ్వు పూయించావు అనేదే నీ జీవిత విజయానికి కొలమానం.
పదిమందికి ఇచ్చే అంతిమ సందేశం:
“డబ్బు సంపాదించడం అవసరమే, కానీ మనుషులను సంపాదించడం అంతకంటే ముఖ్యం. నువ్వు చనిపోయినప్పుడు నీ ఆస్తి వారసులకు చెందుతుంది, కానీ నువ్వు పంచిన నవ్వు మరియు తోడ్పాటు మాత్రం నీ పేరును చరిత్రలో నిలబెడతాయి. మొదటి ఏడుపు నీది.. చివరి ఏడుపు లోకానిది.. కానీ ఈ మధ్యలో సాగే నీ ప్రయాణం మాత్రం అందరినీ నవ్వించేదిగా ఉండాలి.”
– శివ నారాయణ రాజు. కె